Με το βλέμμα στραμμένο στο κρίσιμο παιχνίδι με το Περιστέρι αγωνίσθηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, όπου κέρδισε με μεγάλη ευκολία την ουκρανική Ντνίπρο. Το +25 και η γενικότερη διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας επισκιάστηκε στο φινάλε της αναμέτρησης με τον βαρύ τραυματισμό του Σλαφτσάκη που όπως όλα δείχνουν θα λείψει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Χωρίς την πίεση του αποτελέσματος οι παίκτες μας παρουσιάστηκαν σαφώς πιο απελευθερωμένοι σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Οι 85 πόντοι στην επίθεση και το 43% στα τρίποντα αυτό ακριβώς δείχνουν. Ωστόσο αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς πέρα από την ευστοχία έξω από τα 6.75 δεν είδαμε το κάτι παραπάνω από την ομάδα. Δεν βγήκαν συστήματα, δεν υπήρχε συνοχή, δεν είδαμε κάποιον παίκτη από αυτούς που περιμένουμε να "αναστηθούν" να δείχνουν κάτι το διαφορετικό και για ακόμη μια φορά είδαμε αυτά τα ανόητα λάθη ακόμη και στις πιο απλές φάσεις. Ελάχιστη σημασία έχουν όλα αυτά μιας και υπό συνθήκες πίεσης έχει αξία να δούμε την ομάδα να ανταποκρίνεται και όχι σε επίσημες προπονήσεις σαν τη σημερινή.

Μετά από 2 συνεχόμενες νίκες η ομάδα θα υποδεχθεί με ανεβασμένη ψυχολογία το φιλόδοξο Περιστέρι. Το εύκολο απόγευμα που είχε η ομάδα σήμερα μπορεί βαθμολογικά να μην είχε ουσία αλλά σίγουρα τονώνει το ηθικό των παικτών ενόψει των κρίσιμων αγώνων για το Ελληνικό πρωτάθλημα. Εκεί που οφείλει ο ΑΡΗΣ μας να δείξει ότι η έντονη ανησυχία και ο προβληματισμός των πρώτων αγωνιστικών ήταν απλά μια παρεξήγηση…

ΥΓ. Η εικόνα του άδειου Παλέ πραγματικά ήταν απελπιστική… Με μεγάλη ευκολία θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο κόσμος κουράστηκε… έλα όμως που δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Ο Αρειανός έχει ξαναζήσει δύσκολες στιγμές στο παρελθόν και πάντα ήταν δίπλα στην ομάδα. Το ότι δεν είναι φέτος καλό είναι να προβληματίσει μερικούς που τα βλέπουν όλα ιδανικά.

ΥΓ2. Από τις ευχαριστίες στον Θεό για τις ήττες από τις ανερχόμενες δυνάμεις του Ευρωπαϊκού μπάσκετ μέχρι τις εκρήξεις για την μείωση της διαφοράς από τους 20 πόντους στους 18… Πιο γραφικός και από την Ακροπόλη…